Pişmanlık...

Oyun oynardım bez bebeklerimle,

En son baktığımda,

Korkardım bir gün yalnız bırakacaklar diye,

Sonra büyüdüm sandım,

Terk ettim onları korktum beklide,

Önce bırakacaklar diye,

Nasıl olsa onlarda benim,

Tıpkı,

Kuklalar gibi,

Zaten benim onlar tıpkı korkularım gibi,

İşte böyle başladı ayrılıklarım,

Çok oldu reesimlerine bakmayalı,

Gölgesi vururdu eskiden,

Kurumuş bir yaprak şimdi

Şakacık aşklar hayal ettim ,

Hatta rastladım bir kaçına,

Gördüm ve kaçtım onlardan,

Kaçarken kendim bile kaybettim